Çok Mutlu Olduğun Anda Gelen Hüzün

 Merhabalar,

Bugün sizlere az bir zaman önce deneyimlediğim bir şeyden bahsetmek istiyorum. Bugün çok keyif aldığım hatta uzun zamandır hiç bu kadar mutlu olmadığım bir akşam geçirdim arkadaşlarımla. Bunun üzerine ortamdan ayrılırken nedensiz bir hüzün çöktü içime. Tam göğsüme sanki bir şey oturmuş gibi hissettim. O an o duygu beni her şeyden soğuttu. Eve gelip ağlamak, saatlerce uyumak ve hiçbir şey yapmak istemedim. Daha sonra bu duygumun üstüne biraz düşünmem gerektiğini fark ettim. Neden hiçbir sebep yokken mutsuzdum? Gerçekten mutsuzluğumun hiçbir sebebi yok muydu? Galiba bunlara verilecek birçok cevap var. İlk önce o ortamın bitmiş olmasını istememiş olabilirdim ama bu da tuhaftı çünkü ben ne kadar iyi bir ortam olursa olsun bir şekilde sıkılır evime dönmek isterim:) Mutluluğu kendime layık görmemiş olabilir miyim? Evet bence uzun zamandır mutsuzluk deneyimleyen bizlerin sorunu bu olabilir. Bir şeyleri kendimize layık görebilmek için hep kazanmak gerektiğini iddia ederiz ya. Öyle bir şey bu da. Mutlu olabilmek için onu da hak etmek gerekiyor gibi. Son zamanlarda kendime çok iyi davranmadığımı biliyorum. Bu yaşadığım duygunun sebebi olabilir. Ardından şöyle bir baktım. Galiba ben arkadaşlarımdan ayrılmanın hüznünü yaşıyorum, bir daha ne zaman bir araya geliriz? Bu samimiyeti nerede bulabilirim? Arkadaşlarımı özleyeceğimi ve istediğim zaman göremeyeceğimi düşünüp ayrılırken hüzünlenmişim evet. Neyse ki iyi ki varlar. Duyguların hepsi gelip geçici. İyi geceler:)